Złotowskie Powązki
Od wczesnych lat XVIII wieku istniał przy obecnej ul. Staszica cmentarz ewangelicki, o którym (tylko z opowieści) wiemy, że był bardzo piękny. Posiadał alejki, imponujące grobowce, zadrzewienia i krzewy. Z czasem powstał także w sąsiedztwie cmentarz katolicki. Po drugiej wojnie światowej, w 1949 roku z cmentarza ewangelickiego wydzielono cmentarz wojenny.
Przynależność administracyjna parafii złotowskich
Przynależność administracyjna parafii złotowskich na przestrzeni wieków Parafie kościoła rzymskokatolickiego na Krajnie od zamierzchłych czasów należały do metropolii gnieźnieńskiej. W 1512 roku prymas Łaski dokonał reformy administracyjnej na Krajnie, tworząc nowy archidiakonat z siedzibą w Kamieniu Krajeńskim. W skład tego archidiakonatu weszło 6 dekanatów ulokowanych w północnej części Arcybiskupstwa Gnieźnieńskiego:
Poświęcenie Fary
25 sierpnia 1968 r., kiedy to złotowska fara była w całości wyposażona to biskup spiguceński ( i jednocześnie sufragan żmudzki, scholastyk gnieźnieński, dziekan włocławski i archidiakon warszawski ) Jacek Święcicki (krewny żony Grudzińskiego, Marianny ze Święcickich) dokonał jej konsekracji. Podczas tejże konsekracji kościół złotowski został poświęcony Najświętszej Marii Pannie Wniebowziętej
Kościół Ewangelicki w Złotowie
Klasycystyczny kościół poewangelicki stanowi cenny przykład architektury sakralnej z 1 poł. XIX w. Wzniesiony został w latach 1829-31 wg projektu znanego architekta berlińskiego Karla Friedricha Schinkla. Był on uznawany za jednego z największych architektów Europy, a jego budowle najbardziej reprezentacyjnych urzędów i instytucji zdobią stolicę Niemiec. Niewiele miast w Polsce
